حمله وحشت زدگی چیست؟

حمله وحشت زدگی چیست؟

یک تجربه ناگهانی از ترس و ناراحتی شدید که با تعدادی علایم جسمی توام شده است، از جمله تپش قلب، درد قفسه سینه، احساس تنگی تنفس،و احتمالا احساس سرگیجه.

حمله وحشت زدگی(panic attack) شامل سه نوع اساسی است:

وابسته به موقعیت

پیش بینی ناپذیر

متمایل به موقعیت

اگر شما بدانید که از جاهای بلند و رانندگی بر روی یک پل بلند ترس دارید احتمالا دچار نوعی حمله وحشت زدگی هستید که در جاهای دیگر وجود ندارد؛ این حالت می تواند حمله وحشت زدگی وابسته به موقعیت باشد.

برعکس، مواقعی که هرگز نمی دانید که قرار است دچار حمله شوید،اگر آن را تجربه کنید، در این حالت دچار حمله وحشت زدگی پیش بینی ناپذیر شده اید.

نوع سوم وحشت زدگی چیزی مابین این دو است. برای مثال،اگر شما در یک بازار بزرگ باشید که احتمال بروز حمله وحشت زدگی به دلیل تجربه قبلی، بیشتر از جاهای دیگر باشدو شما نمی دانید که آیا امروز آن حمله روی خواهد داد یا خیر، این حالت می تواند حمله وحشت زدگی متمایل به موقعیت باشد.

علایم و نشانه های حمله وحشت زدگی:

تپش قلب یا افزایش ضربان قلب

احساس سرگیجه

تعریق

لرزیدن

تنگی نفس

احساس خفگی

درد قفسه سینه

تهوع

احساس بی حسی و…

حملات وحشت زدگی مانند ترسها،خیلی ناگهانی رخ می دهند و واکنش آنی ما را نسبت به خطر قریب الوقوع بر می انگیزند. علت تک بعدی و ساده برای پاسخ های هیجانی همانند اضطراب یا حمله وحشت زدگی وجود ندارد. این علل از چند منبع نشئت می گیرند.

علل ژنتیکی:

در زمینه اضطراب شواهد روز افزون و معتبری وجود دارد که نشان می دهد تمایل به خونسردی یا عصبانی بودن در افراد می تواند ارثی باشد. همانند همه اختلالات جسمی به نظر می رسد که ژن واحدی علت اضطراب باشد. البته یکسری آسیب پذیری های ارثی اگر با عوامل روانشناختی و اجتماعی همراه شوند، می توانند باعث مضطرب شدن ما شوند.

علت های عصب شناختی

ناحیه ای از مغز که با اضطراب ارتباط زیادی دارد، سیستم لیمبیک است. سیستم لیمبیک به عنوان واسطه بین ساقه مغز و کرتکس عمل می کند. ساقه مغز تغییرات را در کارکردهای بدنی حس کرده و کنترل می کند. علائم خطر بالقوه از طریق سیستم لیمبیک به فرایندهای قشر مغزی بالاتر منتقل می شوند.

علت های روانشناختی اضطراب و وحشت زدگی

فروید معتقد است اضطراب نوعی واکنش روانی نسبت به خطر و تهدید حاصل از فعال سازی مجدد موقعیتی ترس آور است که ریشه در دوران کودکی دارد. نظریه پردازان رفتارگرا به اضطراب به عنوان واکنشی نگاه می کنند که محصول شرطی سازی های ساده اولیه یا اشکال دیگر یادگیری همانند الگو سازی است.

به نظر می رسد  یک حس غیر قابل کنترل در ما وجود دارد که از آغاز ما را به سوی خود می کشد و وابسته به تربیت گذشته و عوامل محیطی دیگر است، این حس همان عامل روانشناختی اولیه ای است که ما را در مقابل تجربه اضطراب ، به هنگام بروز بعضی رخدادها آسیب پذیر می سازد.

ممکن است فردی با این احساس رشد کند که دنیا جایی است که همیشه نمی تواند آن را کنترل کند و با کاستی ها و نقائص آن کنار بیاید. چنین فردی از یک آسیب پذیری روان شناختی در مقابل اضطراب برخوردار است.

((البته تجربه ترس در موقعیتهای خطر ساز واقعی جنبه سازگارانه دارد، زیرا ما را در فرار از آن موقعیت یا دفاع از خودمان تواناتر می سازد))

به نظر می رسد حملات وحشت زدگی یا هشدارهای کاذب، پاسخی خاص در مقابل استرس هایی باشد که در خانواده جریان داشته و احتمالا جنبه ارثی دارند. این حملات در نوع خودشان جزیی و نسبتا بی خطر هستند، اما می توانند از طریق فرایند های روانشناختی به تعدای از سرنخ های باطنی و خارجی مرتبط باشند که به همراه هم منجر به یک اختلال اضطرابی شوند. معمولا فرد بر اساس یادگیری،بویژه از نوع شرطی سازی، ارتباطی را بین این حمله و سرنخ های باطنی و خارجی آن برقرار می کند. از این رو، چنین حملاتی را ترس های آموخته شده نامیده اند.

علاوه بر این، اضطراب و حمله وحشت زدگی تقریبا به یکدیگر وابسته اند. بدین صورت که مضطرب بودن احتمال ابتلای فرد به حمله وحشت زدگی را افزایش می دهد.

در مطالب بعدی درمانهای روانشناختی اضطراب و حملات وحشت زدگی ارائه خواهد شد….

مرکز مشاوره دانش

۳۳۳۵۴۳۴۸