چرا اهمال کاری می کنیم؟

چرا اهمال کاری می کنیم؟

احتمالا مدت ها است که در برخی از مسائل اهمال کاری کرده، از اتکای صرف به خودتان برای تغییر خسته شده و خیلی هم در این کار موفق نبوده اید.

اگر شبیه بیشتر افراد اهمال کار باشید ، ممکن است به خودتان قول داده باشید که دفعه بعد که با تکلیفی مواجه می شوید ، تا دقیقه آخر منتظر نمی نشینید که کارتان را انجام دهید. در واقع، احتمالا بیش از یک بار با خود این توافق را کرده و در پایبندی به آن با مشکل مواجه شده اید. این مطلب برای افرادی است که:

• نمی دانند چرا اهمال کاری می کنند.
• در مورد این کار احساس بدی دارند.
• آرزو می کنند که این کار را انجام نمی دادند.
• می خواهند تغییر کنند، اما نمی دانند چگونه.

تغییر اهمال کاری دشوار است.چیزی نیست که همین الان تصمیم بگیرید آن را را کنید و کاملا از شرش خلاص شوید. اهمال کاری مسیر پیش پا افتاده ای در زندگی شماست، عادتی که آنقدر خودکار اسظت که نیاز به فکر کردن و برنامه ریزی ندارد. این طور نیست که یک روز صبح از خواب بیدار شوید و بگوئید (فکر می کنم که امروز دوباره اهمال کاری کنم).

درواقع، کاملا عکس این مسئله اتفاق می افتد. شما روزتان را با کفتن این جنلات آغاز می کنید که دیگر آن مسیر را نمی روید و آن عادت را تکرار نمی کنید، ولی بدون اینکه متوجه شوید خودتان را درگیر آن می بینید.

شاید اهمال کاری آن درنگ کوتاهی باشد که در یک لحظه قصد می کنید کاری را انجام بدهید اما دچار تردید شده و کنار می کشید. شاید تلفن را بر می داری که با فردی تماس بگیرید، ولی تصمیم تان را عوض کرده و به خود می گوئید که بعدا با او تماس می گیرم.

و یا با این نیت وارد آشپزخانه می شوید که ظرف ها را بشویید ولی ریخت و پاش را می بینید و در نتیجه، آنجا را ترک می کنید تا سراغ کار دیگری بروید.

اهمال کاری زمانی اتفاق می افتد که می خواهید کاری را شروع کنید، به طور مثال صورت حساب هایتان را بپردازید و ناگهان می بینید که به جای آن دارید کشوی کمدتان را تمیز می کنید. همچنین هنگامی این اتفاق می افتد که قبل از امادگی برای انجام کاری خیلی وقت صرف می کنید، به طور مثال، قبل از پرداختن به کار اصلی، شروع به مرتب کردن محل کار خود می کنید. اهمال کاری مثل رانندگی در مسیری است که می خواهید در امتداد آن به مقصد برسید و در لحظه آخر به مسیر دیگری تغییر جهت می دهید.

اهمال کاری قلمرو راحتی ماست. جایی که در آن ، نهایت آسودگی به ما دست می دهد. خودمانی و دوستانه است. ما می دانیم که چگونه انجامش دهیم. اهمال کاری ما را به چالش وا نمی دارد.و ما را نمی ترساند. اهماکاری در دنیایی که مملو از درخواست ها و عدم قطعیت هاست، موقتا به ما راحتی می دهد. در مسیر طولانی زندگی و مسئولیت هایش، ایستگاه استراحت ماست.

ادامه دارد…..