کنار آمدن با طلاق و جدایی
طلاق، تجربه ناخوشایندی است و افراد را وادار می سازد تا سازگاری های مهمی در زندگیشان به عمل آورند.
سازگاری های روانشناختی ضروری در جریان طلاق عبارتند از: کنار آمدن با تنهایی، یافتن معنای جدیدتری برای زندگی، مقابله با خشم، مقابله با احساس گناه و عزت نفس پایین، یافتن منبع عشق و محبت جدید.
سازگازی های تاکتیکی (عملی) ضروری در جریان طلاق عبارتند از: پیدا کردن یک شرایط زندگی جدید، به دست آوردن ثبات مالی و پذیرفتن مسئولیت های تربیت فرزندان.
با توجه به اینکه طلاق نیازمند سازگاری های روانشناختی و عملی متعددی است، و افرادی که طلاق می گیرند، باید خودشان را با تغییرات گوناگونی انطباق دهند، طبیعی است که طلاق تجربه ای استرس زا باشد.
چهار مرحله تجربه طلاق
افراد به طور معمول از آغاز تا پایان فرایند طلاق از چهار مرحله می گذرند:
- مرحله قبل از تصمیم گیری: این مرحله زمانی است که در آن احساس نارضایتی طرفین شروع می شود، هر دو طرف متوجه می شوند که کارها روبراه نیست، رابطه زناشویی تنش زا است، زن و شوهر مدام با هم دعوا می کنند و یا از یکدیگر دوری می جویند یا ممکن است با مشاوری تماس بگیرند.به تدریج این امر آشکار می شود که رابطه زناشویی به مشکل برخورده است و لازم است اقدامات سازنده ای به عمل آید.
- مرحله تصمیم گیری: در این مرحله زوجها تصمیم می گیرند که یا از طریق مشاوره، رابطه زناشویی خود را حفظ کنند یا به مشاجره خود خاتمه دهند و طلاق بگیرند.این مرحله ای دشوار است، زیرا هیچ تصمیمی ساده و خطاناپذیر نیست و هر تصمیمی دردناک و مستلزم تلاش زیاد و سازگاری با شرایط مختلف است.وقتی در نهایت تصمیمی گرفته می شود، احساس آرامش بوجود می آید، با این حال افراد درباره آینده ی نامطمئن و نامعلوم خود نگران هستند.
- مذاکره و گفتگو: مذاکرات بین زن و شوهر به طور معمول با کمک درمانگران و کلا واسطه های خانوادگی صورت می گیرد.زوج هایی که تصمیم به طلاق می گیرند ،باید به طور منصفانه و معقول مسئولیت های مالی و تربیت بچه ها را با هم تقسیم کنند.
- سازش: سازش یابی بعد ار طلاق کار بسیار دشواری است.احساس خشم، تنهایی و گناه بین افراد موانع عمده ای ایجاد می کنند.هر کدام از طرفین باید بیاموزند تا با این احساسات به خوبی مقابله کنند و به زندگی خود ادامه دهند و به شیوه های آرام و مدبرانه توافق های حاصل شده در مورد تربیت بچه ها و مسائل مالی را عملی کنند.
طی فرایند سوگواری:
سوگواری برای طلاق، به معنای سوگواری برای یک فقدان است.از این رو برای رسیدن به حالت سازش یافتگی، سپری کردن این فرایند ضروری است.بنابراین باید به خودتان فرصت دهید و با طی مراحل مختلف سوگواری به تدریج با تجربه طلاق کنار بیایید.
استفاده از مهارت های مقابله ای موثر:
مهارت های حل مسئله شروع خوبی برای بحث درباره راهبردهای مقابله با طلاق و جدایی است.فهرستی از مسائلی را که با آنها مواجه هستید تهیه کنید.برخی از این مسائل عبارتند از:
- ارزشیابی میزان رضایتمندی خود از رابطه موجود
- تصمیم گیری در مورد اقدامات عملی برای مقابله با مشکل
- شناسایی احساسات غمگینی، سوگ، تنهایی و خشم و مقابله با آنها
- پیدا کردن راهکاری برای تامین نیازهای مالی خود
- آموختن طرز مستقل زیستن
- یافتن راههایی برای دریافت حمایت عاطفی از دیگران
- حفظ عزت نفس و احساس کفایت خویشتن
- یافتن فعالیت های معنی داری که به شما کمک می کند تا به زندگی تان ادامه دهید.
پذیرفتن این واقعیت که شما نمی توانید دیگران را تصاحب کنید:
دست برداشتن از میل به تصاحب افرادی که به ما نزدیکند، آسان نیست، با این حال وقتی شما از تمایل خود برای تصاحب دیگران چشم پوشی می کنید، در واقع خود را از بار عظیمی رها می سازید.با تلاش برای کنترل رویدادهایی که خارج از کنترل شماست، خود را در موقعیت بازنده قرار ندهید.
فیلسوف منش باشید:
اگر بتوانید خواسته ها ، امیال و انتظارات خود را معقول تر سازید، ارزیابی های اولیه شما از فقدان، عینی و منطقی تر خواهد بود.
تفکرتان را منطقی کنید:
تجربه فقدان موجب می شود افکار غیرمنطقی و غیرواقع بینانه ای به ذهن تان خطور کند.افکاری مانند زندگی دیگر ارزش زیستن را ندارد، همیشه تنها خواهم ماند، برای شروع مجدد زیادی پیرم، این منصفانه نیست و غیره
توقف فکر: یک کش پلاستیکی به مچ دستتان ببندید و موقع خطور کردن این افکار، کش را کشیده و رها کنید و به خودتان بگویید بس است. هدف از تفکر فکر، منحرف کردن توجه تان از افکار منفی و جایگزین کردن افکار واقع بینانه و منطقی زیر است:
اکنون زندگی من متفاوت شده است.فقدان مسئله ساده ای نیست، اما به حال بخشی از زندگی است.من نمی توانم زندگی دیگران را کنترل کنم.
منظور از تفکر منطقی این است که با درخواستها و افکار غیر معقول احساس بیچارگی خود را زیادتر نکنید.
اتخاذ دیدگاه متعادل:
مردم در شرایط طلاق، تمایل دارند بر جنبه های مثبت فرد متمرکز شده و معایب او را نادیده بگیرند.یاداوری خاطرات خوب باعث حس دلتنگی می شود.باید برای داشتن نگرش متعادل نسبت به فرد موردنظر، یک «جرم نامه» تهیه کنید و معایب فرد مورد نظر را در آن بنویسید.
خداحافظی نهایی:
تمام نامه ها، عکس ها، و سایر اشیای مرتبط با فرد موردنظر را جمع آوری کنید.این روز، روز غرقه سازی خوانده می شود.زیرا احساسات بسیار شدیدی را در شما زنده خواهد کرد.اگر می توانید این اشیا را دور بریزید. شخص مورد نظرتان همیشه در خاطر شما خواهد بود اما حالا وقتش است که زندگی جدیدی را آغاز کنید.
این مسئله را مدنظر بگیرید که گذر زمان بسیار کمک کننده خواهد بود.پس به خودتان زمان دهید.
مرکز مشاوره دانش ۰۴۱۳۳۳۵۴۳۴۸
منبع: مهارت های زندگی نویسنده: کریس ال کلینکه
انتشارات رسانه تخصصی